Sorry, this entry is only available in Dutch. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

 

Boskanter is (zoals veel permacultuur- en bioboerderijen) een bodemboerderij. Naast vruchten telen we ook bodem. We concentreren de biomassa (hout en groen) uit gans Boskanter (40.000 m²) in de moestuin (4.000 m²). We doen dat onder de vorm van gecomposteerde mest van onze schapen, kippen en paard, via mulch en houtskool. De bedoeling is dat de vruchtbare bodem, ondanks de oogst, toeneemt. De biomassa van de omdringende natuur wordt door de planten steeds aangevuld. Met mineralen die door de boomwortels diep uit de ondergrond worden opgehaald en de basiselementen van het leven die door water en lucht worden aangevoerd, tovert de energie van de zon steeds nieuwe scheuten en ontluikende knoppen. We zoeken voor die natuur een beheer dat de biodiversiteit ondersteunt. Dat komt ook de gezondheid van de moestuin ten goede.

 

Een eindige grondstof

Vruchtbare bodem is een eindige grondstof die we in sneltempo verbruiken en die ons erg veel diensten levert. Ze wordt op dit ogenblik door geen enkel verdrag beschermd. Haar buffer kan ons nochtans voor veel onheil behoeden. In de eerste plaats het veranderend klimaat. In de bodem kan het grootste deel van de overtollige koolstof gecapteerd worden. Met de huidige landbouwmethoden doen we het tegenovergestelde.

Het belang van kleinschalige experimenten …

Wie anders wil werken stoot op een financieringssysteem dat andere opbrengsten optimaliseert en angstig vasthoud aan oude zekerheden. Met andere subsidiespelregels kan een landbouw die de bodem respecteert en de bevolking gezond voedt ook rendabel zijn. Zo’n log schip van richting doen veranderen zonder garanties voor de haalbaarheid is natuurlijk spannend. Daarom moeten kleine onafhankelijke bodemboerderijtjes, zoals Boskanter, nieuwe technieken uitproberen en de wereld hiermee laten kennismaken.

… en beleidswerk.

CCIVS, de koepel van internationale vrijwilligersorganisaties, werkt aan een manifest waarin het de wereldleiders wil oproepen om werk te maken van een duurzaam bodembeleid. Boskanter werkte mee aan de draft van de tekst. Het manifest zal in naam van alle internationale vrijwilligersorganisaties tegen eind 2022 aan UNESCO overhandigd worden. Tot dan kan je het nog helpen verfijnen.

Vrijwilligerswerk

Alle boeren op Boskanter zijn vrijwilligers, vaak uit het buitenland, die komen en gaan. Daardoor zijn we niet afhankelijk van subsidies, genieten we van de uitwisseling van perspectieven en krijgen veel jonge mensen de kans om al doende te leren. De keerkant van de medaille is dat we aan efficiëntie inboeten door inwerk, overleg en door jongeren kansen te geven om fouten te maken. Door die keuze is een constante productie en kwaliteit dus niet gegarandeerd. Dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de boeiende contacten en het enthousiasme waarmee de vrijwilligers werken. En er is plaats voor nog. Niet alleen tuiniers, maar ook netwerkers, communicatieverantwoordelijken of koks. Hoe meer mensen mee doen, hoe meer we kunnen bereiken. Zoals bijvoorbeeld een marktje.

De bodemboerderij-markt

We dromen van een kraampje op de markt in Brakel. Dat moet wat geld opbrengen voor onze werking, maar vooral mensen nieuwsgierig maken naar onze bodemboerderij. Eigenlijk willen we een beetje draagvlak creëren voor het idee dat bodem waardevol is, dat landbouw ook zo georganiseerd kan worden dat ze bodem opbouwt, en dat dit, mits aanpassingen in het systeem, geen utopie hoeft te zijn.

Dat marktje is er nog niet. We hebben nog niet veel producten en geen tijd/mensen om het te organiseren/uit te zoeken. Voorlopig werken we dus met zelfoogst wandelingen, op Boskanter beter bekend onder de naam oogstwalkshops.

Stand van zaken

In 2020 zijn we met de bodemboerderij begonnen. Dat betekent (want we hebben daarvoor ook al wel wat getuinierd) dat we met wisselende (internationale) vrijwilligers een vlotte manier van werken zoeken om naast ons bodemwerk en ons eigen voedsel, ook wat overschot te telen voor de verkoop. We werken aan routines om de biomassa te oogsten. Hagen, houtkanten en bomen die we bij de start aanplantten beginnen ‘oogtsklaar’ te zijn. We hebben een krachtige verhakselaar in huis gehaald. De paden die grenzen aan de groentebedden worden één voor één met houthakseling gevloerd. De mest wordt systematisch gecomposteerd. De zeisen worden gewet. Vrijwilligers zoeken manieren om bij het oogsten van biomassa de ecosystemen zo min mogelijk te verstoren. Met andere woorden, we hebben nog lang niet alle antwoorden, maar het voelt goed er samen mee bezig te zijn en we willen dit, zei het voorlopig in beperkte mate, via de oogstwalkshops met buurtbewoners delen.